Αιγυπτιακό γλυκάνισο (yansoon) - ολόκληρος σπόρος για έγχυμα

Το yansoon είναι το ρόφημα παρηγοριάς της Αιγύπτου. Είναι αυτό που φτιάχνεται στο σπίτι πριν τον ύπνο, αυτό που σου χώνουν στο χέρι όταν βήχεις, και αυτό που παραδοσιακά πηγαίνει σε μια γυναίκα που μόλις γέννησε. Από όλα σε αυτή τη σειρά είναι το λιγότερο τουριστικό και το πιο σπιτικό: ως σουβενίρ σχεδόν κανείς δεν το πουλάει, και ένα βάζο με αυτό στέκει σχεδόν σε κάθε αιγυπτιακή κουζίνα.

Αυτό είναι γνήσιο γλυκάνισο, Pimpinella anisum, και η ακρίβεια έχει εδώ τη θέση της, γιατί τρία διαφορετικά φυτά μπερδεύονται συνεχώς. Το αστεροειδές γλυκάνισο είναι Illicium verum, ξυλώδης καρπός σε σχήμα αστεριού από δέντρο της Κίνας και του Βιετνάμ, βοτανικά μη συγγενικό. Ο μάραθος είναι Foeniculum vulgare, πάλι άλλο φυτό, με μεγαλύτερο, πιο πράσινο και πιο χορταρένιο σπόρο. Και τα τρία μοιάζουν στη γεύση γιατί και τα τρία είναι χτισμένα γύρω από την ίδια αρωματική ένωση, την ανηθόλη - αλλά δεν είναι εναλλάξιμα, και σε αυτή τη σακούλα βρίσκεται το γνήσιο.

Αυτό που ονομάζουμε σπόρο είναι βοτανικά ο ξηρός καρπός, ένα σχιζοκάρπιο - όπως στο κύμινο και τον κόλιανδρο. Είναι μικρός, ραβδωτός, γκριζοκάστανος και ελαφρώς τριχωτός, και πρέπει να μυρίζει γλυκά τη στιγμή που ανοίγετε τη σακούλα. Το γλυκάνισο ευδοκιμεί στη Μέση Αίγυπτο - Ασιούτ, Μίνια και Μπένι Σουέφ - όπου καλλιεργείται εδώ και πάρα πολύ καιρό.

Πόσο καιρό, είναι τεκμηριωμένο ασυνήθιστα καλά. Το γλυκάνισο αναφέρεται στον Πάπυρο Έμπερς, το αιγυπτιακό ιατρικό κείμενο γύρω στο 1550 π.Χ., και η Αίγυπτος υπήρξε ένα από τα πρωιμότερα κέντρα της καλλιέργειάς του. Οι Ρωμαίοι το έπαιρναν αρκετά σοβαρά ώστε να το ψήνουν στο mustaceum - το αρωματικό κέικ που έκλεινε τα γαμήλια συμπόσια, στο οποίο οι ιστορικοί της διατροφής δείχνουν τακτικά ως πρόγονο της γαμήλιας τούρτας. Δεν υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορεί κανείς να αγοράσει στην Αίγυπτο με τόσο αδιάσπαστο ίχνος.

Η μία τεχνική που μετράει: σπάστε τους σπόρους πριν το έγχυμα. Η ανηθόλη βρίσκεται μέσα στο τοίχωμα του καρπού, και ολόκληροι άσπαστοι σπόροι σε ζεστό νερό δίνουν ένα χλωμό, αραιό ρόφημα ενώ το μεγαλύτερο μέρος της γεύσης μένει στον πάτο του φλιτζανιού. Πιέστε τους σπόρους με την πλάτη ενός κουταλιού ή δώστε τους λίγα δευτερόλεπτα στο γουδί - δεν τους αλέθετε σε σκόνη, απλώς τους ανοίγετε. Ένα κουταλάκι σπασμένους σπόρους ανά φλιτζάνι, νερό λίγο κάτω από το βράσιμο, πέντε έως επτά λεπτά, σκεπασμένο. Γλυκάνετε κατά βούληση. Η αιγυπτιακή εκδοχή είναι το yansoon bi laban, με ζεστό γάλα αντί για νερό, που το κάνει σχεδόν επιδόρπιο.

Στην κουζίνα η θέση του είναι πάνω απ' όλα στα ψημένα - αιγυπτιακά kahk και μπισκότα, μεσογειακά ψωμιά και φρυγανιές, γλυκά με σύκα και χουρμάδες. Λίγο πάει στο ψάρι και σε λιπαρά κρέατα, όπου η γλύκα κόβει το λίπος. Το γλυκάνισο είναι επίσης η ραχοκοκαλιά των ανισούχων ποτών της Μεσογείου, από το αράκ ως το ούζο και τη σαμπούκα, αν θέλατε να φτιάξετε το δικό σας εκχύλισμα.

Σε αντίθεση με τα τσάγια φύλλου αυτής της σειράς, ο σπόρος γλυκάνισου είναι πυκνός και συμπαγής. Ένα κιλό είναι ένα μικρό βαρύ τούβλο και όχι ένα μαξιλάρι που γεμίζει τη βαλίτσα - γι' αυτό εδώ προσφέρουμε όλη την κλίμακα ως το 1 kg, ενώ στους δυόσμους όχι.

Στην Αίγυπτο το yansoon πίνεται παραδοσιακά για τον βήχα και το κρυολόγημα, για να συνέλθει κανείς μετά από πλούσιο γεύμα, και προσφέρεται παραδοσιακά σε νέες μητέρες. Αυτή είναι η περιγραφή μιας παλιάς αιγυπτιακής συνήθειας, όχι ισχυρισμός υγείας και όχι υποκατάστατο της συμβουλής γιατρού ή φαρμακοποιού.