Sinaï-habak - wilde bedoeïenen-woestijnmunt

Als u door de Sinaï hebt gelopen - 's nachts de Mozesberg op, door de Coloured Canyon of naar een bedoeïenenkamp voor het avondeten - dan hebt u dit gedronken. Habak is het wilde bergkruid dat in de zoete zwarte thee gaat die aan het eind van elke Sinaï-dag op het vuur wordt gezet, en het is wat bezoekers na thuiskomst het vaakst proberen terug te vinden.

Het is niet dezelfde plant als de munt uit de vorige zak, en het hoort ook niet zo te smaken. Gekweekte groene munt is zoet en rond. Habak is wilder: harsig, licht kamferachtig, met een echte bergkruidbitterheid achter de munt. Het smaakt naar een plant die op hoogte met heel weinig water moest overleven - precies wat het is.

Het wordt niet geteeld. Het groeit wild in het massief van de hoge Sinaï - in de wadi's en terrastuinen rond Sint-Catharina en de Djebel Moesa, op hoogten waar vorst in de winter normaal is en regen in elk seizoen zeldzaam. Het wordt met de hand verzameld door bedoeïenenfamilies, vooral de Jebeliya, en hun kennis van welke plant in welke wadi en in welke maand groeit is het werkelijke product dat u hier betaalt. Daarom kost het bij gelijk gewicht de helft meer dan Deltamunt: niemand kan er meer van planten, en een slecht seizoen betekent simpelweg minder.

Daarom moet er ook duidelijk bij worden gezegd dat het gebied rond Sint-Catharina beschermd is en dat overmatige inzameling van de wilde kruiden een echt probleem is, geen marketingzin. Koop het als het incidentele goede dat het is, niet als voorraad - mede daarom is 500 g de grootste verpakking die we aanbieden.

Zet het zoals het in de Sinaï werkelijk gedronken wordt: zet zwarte thee sterk en zoet en gooi in de laatste één of twee minuten een goede snuif habak in de pot. Het houdt stand tegen suiker en sterke thee zoals tuinmunt dat niet doet: doe habak in een delicate groene thee en u proeft alleen nog habak. Alleen als aftreksel: een eetlepel per kop, water net onder het kookpunt, vier minuten, afgedekt. Sommigen voegen wat salie toe, die daarboven eveneens wordt verzameld.

De naam verdient uitleg, want hij verwart iedereen die Levantijns Arabisch spreekt. In Libanon en Syrië betekent habaq meestal basilicum. In de Sinaï betekent habak dit: een wilde aromatische bergmunt. Verschillende nauw verwante wilde soorten worden onder dezelfde plaatselijke naam verzameld, afhankelijk van wadi en seizoen, en daarom beschrijven we het eerlijk als wilde Sinaï-bergmunt in plaats van een zak één Latijnse soortnaam op te plakken waarvoor we niet kunnen instaan.

De bedoeïenentraditie ziet habak als een kruid dat verwarmt in koude bergnachten en als het kruid dat men een gast aanbiedt. Dat is de beschrijving van een Sinaïtisch gebruik, geen gezondheidsclaim en geen medisch advies. Zoals bij andere wilde munten wordt het tijdens de zwangerschap van oudsher vermeden; geldt dat voor u, vraag het dan aan uw arts in plaats van het aan te nemen.