Egyptische karwij (karawya) - hele zaden voor aftreksel

Karwij is het meest verwarde zaad in elke specerijenwinkel, en allebei de dingen waarmee het wordt verward staan al op deze site. Het is geen komijn, al lijken de zaden genoeg op elkaar om winkels in de war te brengen en al geven verschillende Europese talen de twee bijna dezelfde naam. Het is ook geen nigella, hoewel nigella in de halve wereld als zwarte komijn wordt verkocht. De drie smaken totaal niet naar elkaar.

Wat dit wel is: Carum carvi, een tweejarige schermbloem uit de wortelfamilie. Het zaad is in werkelijkheid de gedroogde vrucht, die in twee gebogen helften splijt: slank, geribd, donkerbruin en duidelijk sikkelvormig. Een komijnzaad is rechter, stomper en bleker. De smaak wordt geleid door carvon, de stof die ook dille domineert, met limoneen erachter. Komijn wordt in plaats daarvan geleid door cuminaldehyde, en die ene vervanging is het hele verschil: karwij is zoeter, schoner en anijsachtig, komijn aards, heet en harsachtig.

De naamgeving richt de meeste schade aan. Het Duits noemt karwij Kümmel en komijn Kreuzkümmel, letterlijk kruiskarwij, dus een Duits recept dat om Kümmel vraagt wil deze zak en niet die met komijn. Het Zweeds heeft kummin en spiskummin op dezelfde manier; het Nederlands heeft karwij en komijn, twee woorden die makkelijk door elkaar lopen; het Tsjechisch heeft kmín en římský kmín. Het Arabisch houdt ze netjes uit elkaar als karawya en kammun. In deze zak zit karwij, Carum carvi, en niet de komijn. Hebt u ooit uit een vertaald recept gekookt en smaakte het resultaat vreemd, dan is dit heel vaak de reden.

De tweede verwarring is nigella, verkocht als zwarte karwij en als zwarte komijn en in werkelijkheid geen van beide. Nigella sativa hoort niet eens tot dezelfde plantenfamilie - hij staat bij de ranonkels - en smaakt uiachtig en peperig in plaats van zoet. Het is een uitstekend zaad en wij verkopen het, maar niets wat om karwij vraagt laat zich ermee vervangen.

In Egypte wordt karwij meer gedronken dan gekookt. Karawya is een winterdrank, warm verkocht door straatverkopers naast sahlab en de koude maanden door thuis gemaakt: soms gewoon het gezette zaad, gezoet, en soms iets gebonden met zetmeel en bestrooid met gehakte noten en kokos, wat van een kop thee bijna een dessert maakt. Het is een van de dranken die Egyptenaren voor zichzelf maken en niet een die aan bezoekers wordt verkocht.

Kneus het zaad voordat u zet. De aromatische olie zit binnen de vruchtwand, dus heel zaad in heet water geeft een dunne, bleke kop terwijl de smaak onderin blijft. Druk een theelepel plat met de bolle kant van een lepel of geef het een paar slagen in de vijzel - gekneusd, niet gemalen - daarna water net onder het kookpunt, vijf tot zeven minuten, afgedekt. Karwij is uitgesprokener dan anijs, dus begin licht.

In de keuken hoort hij bij brood en bij kool. Het is het zaad in Noord-Europese roggebroden en het gaat in zuurkool, gestoofde rode kool, koolsalade en de aardappelgerechten van Midden-Europa, waar het ook goulash en een aantal kazen op smaak brengt, Leidse en Havarti onder meer. Dichter bij Egypte is het een ruggengraat van de Tunesische harissa en van tabil. Heel zaad voor een lange stoofpot, gekneusd zaad voor een deeg.

Karwij is een dicht zaad en geen volumineus blad, dus een kilo is een compacte steen en geen kussen dat de koffer vult - daarom bieden we hier de hele reeks tot 1 kg aan en bij de munten niet. In Egypte kent karawya een lange traditie als alledaagse winterdrank die na het eten wordt genomen. Dat is de beschrijving van een gebruik, geen gezondheidsclaim en geen medisch advies.