Gerookte paprika - gemalen gerookte rode peper, mild

Gerookte paprika is gemalen rode peper die vóór het malen is gerookt. Die ene stap verandert wat hij doet: gewone paprika geeft een gerecht kleur en een zachte warmte op de achtergrond, terwijl gerookte paprika kleur geeft en een rokerige diepte die u door een hele pan heen proeft. Deze is mild. Hij brengt rook en een diepe rode kleur, geen brandende scherpte. Wilt u hitte, dan is ons hete chilipoeder het andere potje.

Het draait helemaal om de rook, en dat is ook de reden om het juiste potje te kopen. Gerookte paprika voert de boventoon in alles waar hij in gaat, dus een recept dat om gerookte paprika vraagt is met de gewone soort niet geholpen, en een recept dat eenvoudigweg paprika zegt, bedoelt meestal de ongerookte. Kookt u beide soorten gerechten, houd dan allebei in huis: onze ongerookte paprika staat in de winkel naast deze.

Twee dingen beweert deze pagina niet. De traditionele manier om gerookte paprika te maken is de pepers langzaam boven een houtvuur te drogen voordat ze worden gemalen, maar we hebben niet kunnen bevestigen waar deze pepers zijn geteeld of hoe ze precies zijn gerookt, dus wordt hier geen land en geen houtsoort genoemd. Om dezelfde reden is er geen belofte dat er niets anders is toegevoegd: hij wordt aan ons verkocht als gerookte paprika, en dat is wat we u kunnen vertellen.

De kleur doet echt werk, en het is de moeite waard te weten waarom hij zich gedraagt zoals hij doet. Het diepe rood komt van carotenoïde pigmenten in de schil van de peper, en die pigmenten lossen op in vet en niet in water. Daarom bloeit paprika die door warme olie of gesmolten boter wordt geroerd op tot een gloeiend rood dat zich door een hele pan verspreidt, terwijl paprika in een waterige saus er stoffig bij blijft liggen.

Datzelfde feit maakt hem makkelijk te bederven. Paprika verbrandt snel, en verbrande paprika is onmiskenbaar bitter. Warm hem zachtjes en kort op in vet, van het hoge vuur af, en voeg dan het vocht of de rest van het gerecht toe. Laat hem nooit in een droge, hete, lege pan staan terwijl u het volgende ingrediënt zoekt - een paar seconden is genoeg.

Hij verdient zijn plaats in gerechten die een langzaam gegaarde, rokerige smaak willen zonder grill: stoofpotten en bonenschotels, linzensoep, geroosterde aardappelen en andere groenten, eieren, rijst, en rubs voor kip en vis. Licht gestrooid over hummus of een kom ful geeft hij kleur en een rokerig randje, en een gerecht zonder vlees geeft hij iets van de diepte die boven een vuur gegaard vlees zou meebrengen.

Gebruik hem voorzichtiger dan gewone paprika. Een theelepel is vaak genoeg om een pan voor het gezin rokerig te laten smaken, en te veel maakt een gerecht hard en vlak. Begin klein, proef, en voeg meer toe: rook toevoegen is makkelijk, hem eruit halen onmogelijk. Koop de maat die u opkookt, want de rook en de kleur zijn op hun best zolang ze vers zijn.

Pepers kwamen uit Amerika. Het roken boven een houtvuur begon als een praktische manier om de oogst te drogen waar de herfstzon niet sterk genoeg was, en de smaak die de rook achterliet werd de reden dat mensen gerookte paprika wilden. Zijn plaats in de keuken staat hier als beschrijving van die geschiedenis en niet als gezondheidsclaim; het is geen medisch advies.