Mısır frenk kimyonu (karawya) - demleme için bütün tohum

Frenk kimyonu, herhangi bir baharatçıdaki en çok karıştırılan tohumdur ve karıştırıldığı iki şey de bu sitede zaten satılıyor. Kimyon değildir, gerçi tohumlar dükkânların bile şaşırdığı kadar birbirine benzer ve birkaç Avrupa dili ikisine neredeyse aynı adı verir. Çörek otu da değildir, çörek otu dünyanın yarısında kara frenk kimyonu diye satılsa bile. Üçünün tadı birbirine hiç benzemez.

Bu olan şey: Carum carvi, maydanozgillerden iki yıllık bir bitki. Tohum aslında kuru meyvedir; iki kıvrık yarıya ayrılır, her biri ince, yivli, koyu kahverengi ve belirgin biçimde hilal biçimlidir. Kimyon tohumu daha düz, daha küt ve daha açık renklidir. Tada, dereotuna da egemen olan bileşik olan karvon öncülük eder, arkasında limonen vardır. Kimyona ise kuminaldehit öncülük eder ve bütün fark bu tek değişimdedir: frenk kimyonu daha tatlı, daha temiz ve anasonumsu, kimyon ise topraksı, keskin ve reçinelidir.

Asıl zararı adlandırma veriyor. Türkçe kimyon (Cuminum cyminum) ile frenk kimyonunu (Carum carvi) aynı kelimenin çevresinde toplar; iki ad da kimyon sözcüğünü taşıdığı için alışveriş listesinde kolayca birbirine karışır - bu poşette olan, frenk kimyonudur. Almanca frenk kimyonuna Kümmel, kimyona Kreuzkümmel yani haç kimyonu der; dolayısıyla Kümmel isteyen bir Alman tarifi kimyon poşetini değil bunu ister. İsveççe kummin ve spiskummin, Felemenkçe karwij ve komijn, Çekçe kmín ve římský kmín aynı sırayla gider. Arapça ikisini düzgünce ayırır: karawya ve kammun. Çevrilmiş bir tariften pişirdiyseniz ve sonuç tuhaf tattıysa, sebebi çok kez budur.

İkinci karışıklık çörek otudur; kara frenk kimyonu ve kara kimyon diye satılır, gerçekte ikisi de değildir. Nigella sativa aynı bitki familyasında bile değildir, düğünçiçeğigillerdendir ve tadı tatlıdan çok soğanımsı ve biberlidir. Mükemmel bir tohumdur, onu da satıyoruz, ama frenk kimyonu isteyen hiçbir şey onun yerine geçmesini kabul etmez.

Mısır'da frenk kimyonu pişirilmekten çok içilir. Karawya bir kış içeceğidir; sokak satıcıları onu sahlebin yanında sıcak satar ve evlerde soğuk aylar boyunca yapılır: kimi zaman yalnızca demlenip tatlandırılmış tohum, kimi zaman biraz nişastayla koyulaştırılıp üzerine kıyılmış kuruyemiş ve hindistancevizi serpilmiş hâli - ki bu, bir bardak çayı tatlıya yaklaştırır. Mısırlıların ziyaretçiye satmaktan çok kendileri için yaptığı içeceklerden biridir.

Demlemeden önce tohumu çatlatın. Aromatik yağ meyve duvarının içinde durur, bu yüzden sıcak sudaki bütün tohum ince ve soluk bir bardak verirken tat dipte kalır. Bir çay kaşığını kaşığın sırtıyla bastırın ya da havanda birkaç tur çevirin - çatlatın, toz etmeyin - sonra kaynama noktasının hemen altında su, beş ila yedi dakika, kapalı. Frenk kimyonu anasondan daha iddialıdır, bu yüzden az koyarak başlayın.

Mutfakta yeri ekmek ve lahanadır. Kuzey Avrupa çavdar ekmeklerinin tohumu odur; lahana turşusuna, kırmızı lahana yahnisine, coleslaw'a ve Orta Avrupa'nın patates yemeklerine girer, orada gulaşı ve Leyden ile Havarti başta olmak üzere bir dizi peyniri de tatlandırır. Mısır'a daha yakın yerde Tunus harissasının ve tabilin omurgasındadır. Ağır ateşte pişen yahni için bütün tohum, hamur için çatlatılmış tohum.

Frenk kimyonu hacimli bir yaprak değil yoğun bir tohumdur, bu yüzden bir kilo valizi dolduran bir yastık değil sıkı bir tuğladır; 1 kg'a kadar tüm merdiveni burada sunmamızın, nanelerde sunmamamızın sebebi de budur. Mısır'da karawyanın yemekten sonra içilen gündelik bir kış içeceği olarak uzun bir geleneksel kullanım geçmişi vardır. Bu, o âdetin tarifi olarak sunulur, sağlık beyanı olarak değil; tıbbi tavsiye değildir.