Zwartoogbonen

Dit zijn gedroogde zwartoogbonen: kleine lichte bonen, elk met een zwart oog, gedroogd en ongekookt, klaar om thuis te koken. In Egypte verkoopt men ze als lobia nashfa, wat gedroogde lobia betekent, en de stoofpot die ervan wordt gemaakt, heet gewoon lobia. Ze bestaan voor 100% uit zwartoogbonen, zonder toevoegingen. We kopen ze in grote partijen in en verpakken ze zelf in hersluitbare zakjes van 500 g en 1 kg.

Zwartoogbonen hoeven niet te weken: rechtstreeks uit het zakje sudderen ze in ongeveer vijfenveertig minuten tot een uur gaar. Als u ze eerst vier tot zes uur laat weken, koken ze in ongeveer dertig minuten gaar. Net gaar gekookt houden ze hun vorm en blijft het zwarte oog zichtbaar; langer gekookt worden ze zacht en vanbinnen romig. De smaak is mild en licht aards, en neemt alles op wat er mee in de pan gaat: ui, knoflook, tomaat, komijn.

In Egypte kookt men ze als lobia: de bonen gestoofd in een tomatensaus met ui en knoflook, soms met vlees, en gegeten met witte rijst. Ze gaan ook in soepen met tomaat en groenten, en afgekoeld en aangemaakt met citroensap, olijfolie, ui en peterselie vormen ze een eenvoudige bonensalade.

Spreid ze voor het koken uit op een bord en haal er eventuele kleine steentjes of velletjes uit; spoel ze daarna in een zeef onder koud water tot het water bijna helder wegloopt. Weken is niet nodig: zet ze onder ruim koud water, ongeveer drie keer zoveel water als bonen, breng ze aan de kook, schep het schuim eraf en laat ze ongeveer vijfenveertig minuten tot een uur sudderen, tot u er één gemakkelijk tussen twee vingers kunt fijndrukken. Hebt u de tijd, laat ze dan vier tot zes uur weken, giet ze af en kook ze in plaats daarvan ongeveer dertig minuten in vers water. Fruit voor lobia fijngehakte ui en knoflook zacht in een beetje olie, voeg tomatenpuree of geraspte tomaten, zout, peper en komijn toe, daarna de gekookte bonen met een beetje van hun kookvocht, en laat het geheel ongeveer vijftien minuten sudderen tot de saus wat is ingekookt; serveer het met witte rijst. Kook ze voor een salade net gaar, giet ze af en laat ze afkoelen, en maak ze daarna aan met citroensap, olijfolie, fijngehakte ui, peterselie en zout.

Een allergie voor zwartoogbonen komt niet vaak voor, maar bestaat wel: hebt u ooit op zwartoogbonen, erwten, linzen, kikkererwten of andere peulvruchten gereageerd, eet ze dan niet. We kunnen niet bevestigen dat ze gescheiden van noten, pinda's of sesam zijn verwerkt of verpakt, dus hebt u een voedselallergie, vraag het ons dan voordat u bestelt. In alle peulvruchten die in grote partijen worden ingekocht, kunnen kleine steentjes zitten, en daarom worden ze voor het koken uitgezocht. Eet ze gekookt, nooit rauw.

Twee dingen beweert deze pagina niet. Onze leverancier vermeldt niet waar deze zwartoogbonen zijn geteeld en ook niet of ze apart van tarwe en gerst zijn gehouden, dus wordt hier geen land genoemd en worden ze niet als glutenvrij verkocht. Zwartoogbonen worden ook volop verkocht met lange lijsten geclaimde effecten, en dit artikel herhaalt er geen enkele van. Ze worden verkocht als voedingsmiddel, en niets hiervan is een gezondheidsclaim of medisch advies.

Gedroogde zwartoogbonen blijven lang goed, maar niet eeuwig: oude bonen hebben langer nodig om zacht te worden, en in een warme keuken kan een open zakje kleine voorraadinsecten aantrekken. Houd het zakje goed dichtgedrukt, koel en droog, uit de buurt van specerijen en andere levensmiddelen met een eigen geur, of doe de bonen in een pot met een goed sluitend deksel. Reken erop dat ze vanaf levering ongeveer een jaar op hun best smaken zolang het zakje gesloten blijft, en ongeveer zes maanden zodra het open is. Een beetje stof in het zakje is normaal en spoelt weg. Ziet u ooit kleine insecten, fijne spinsels of piepkleine gaatjes in de bonen, of ruiken ze muf, dan kunt u ze beter weggooien.