Suszona ciecierzyca

To suszona ciecierzyca: całe ziarna, wysuszone i niegotowane, gotowe do namoczenia i ugotowania w domu. W Egipcie sprzedaje się ją jako hummus el-sham, czyli pod tą samą nazwą, co przyrządzane z niej gorące zimowe danie podawane w kubku; to tradycyjna nazwa, która nic nie mówi o tym, gdzie ciecierzyca była uprawiana. To 100% ciecierzyca, bez żadnych dodatków. Kupujemy ją hurtowo i sami pakujemy do torebek zamykanych ponownie po 500 g i 1 kg.

Suszona ciecierzyca wymaga przed gotowaniem długiego namaczania: osiem do dwunastu godzin w zimnej wodzie, w czasie których pęcznieje mniej więcej do dwukrotnej wielkości. Potem gotuje się ją na małym ogniu mniej więcej godzinę do półtorej godziny albo trzydzieści do czterdziestu minut w szybkowarze, aż zmięknie. Ugotowana z suchych ziaren zachowuje bardziej jędrną konsystencję niż ciecierzyca z puszki, a woda z gotowania sama staje się wywarem. Smak jest łagodny i lekko słodki, a przy tym chłonie aromat wszystkiego, co trafia do garnka: cebuli, kminu rzymskiego, czosnku, cytryny.

Zimą w Egipcie na ulicznych wózkach sprzedaje się hummus el-sham: gorącą ciecierzycę podawaną w kubku, w jej własnym przyprawionym wywarze, z sokiem z cytryny i kminem rzymskim. W domu z tej samej ciecierzycy robi się hummus, zmiksowany na gładko z tahini, cytryną i czosnkiem. Trafia do potraw duszonych z pomidorem i cebulą, do sałatek z natką pietruszki, cytryną i oliwą z oliwek, a łyżkę kładzie się na wierzch koshari. Upieczona w piekarniku z odrobiną oleju i soli zamienia się w chrupiącą przekąskę.

Przed gotowaniem rozsyp ją na talerzu i wybierz wszystkie drobne kamyczki lub resztki łupin, a potem przepłucz na sicie pod zimną wodą, aż woda będzie prawie przejrzysta. Namocz ją przez osiem do dwunastu godzin albo przez noc w dużej ilości zimnej wody, mniej więcej trzy razy tyle wody, ile ciecierzycy. Odcedź ją, zalej świeżą wodą, doprowadź do wrzenia, zbierz pianę i gotuj na małym ogniu mniej więcej godzinę do półtorej godziny, aż jedno ziarno łatwo da się rozgnieść między dwoma palcami; w szybkowarze licz trzydzieści do czterdziestu minut. Na hummus el-sham zachowaj wodę z gotowania, dopraw ją kminem rzymskim i solą i podawaj w niej gorącą ciecierzycę w kubkach, skropioną sokiem wyciśniętym z cytryny. Na hummus ugotuj ją do bardzo miękkiej konsystencji i zmiksuj jeszcze ciepłą z tahini, sokiem z cytryny, czosnkiem, solą i odrobiną wody z gotowania. Aby ją upiec, dobrze osusz ugotowaną ciecierzycę, wymieszaj z olejem i solą i piecz w temperaturze około 200 °C przez mniej więcej pół godziny, od czasu do czasu potrząsając blachą, aż będzie chrupiąca.

Alergia na ciecierzycę nie jest częsta, ale się zdarza: jeśli ciecierzyca, soczewica, groch lub inne rośliny strączkowe kiedykolwiek wywołały u ciebie reakcję, nie jedz jej. Nie możemy potwierdzić, że była przetwarzana lub pakowana z dala od orzechów, orzeszków ziemnych lub sezamu, więc jeśli masz alergię pokarmową, zapytaj nas przed złożeniem zamówienia. W dowolnych roślinach strączkowych kupowanych hurtowo mogą się trafić drobne kamyczki, dlatego przed gotowaniem się je przebiera. Jedz ją wyłącznie ugotowaną, nigdy surową.

Dwóch rzeczy ta strona nie twierdzi. Nasz dostawca nie podaje, gdzie ta ciecierzyca była uprawiana ani czy była trzymana z dala od pszenicy i jęczmienia, dlatego nie wymieniamy tu żadnego kraju i nie jest ona sprzedawana jako bezglutenowa. Ciecierzyca jest też szeroko sprzedawana z długimi listami przypisywanych jej działań, a ten opis nie powtarza żadnego z nich. Sprzedajemy ją jako żywność, a nic tutaj nie jest oświadczeniem zdrowotnym i nie zastępuje porady lekarza.

Sucha ciecierzyca długo się przechowuje, ale nie w nieskończoność: stara ciecierzyca dłużej mięknie, a w ciepłej kuchni otwarta torebka może przyciągnąć drobne szkodniki spiżarniane. Dociskaj zamknięcie torebki, trzymaj ją w chłodzie i suchości, z dala od przypraw i innych produktów o własnym zapachu, albo przesyp ciecierzycę do słoika ze szczelną pokrywką. Licz na najlepszy smak przez mniej więcej rok od dostawy, dopóki torebka pozostaje zamknięta, i przez mniej więcej sześć miesięcy po jej otwarciu. Odrobina pyłu w torebce jest normalna i spłukuje się wodą. Jeśli kiedyś zobaczysz drobne owady, delikatne pajęczynki lub maleńkie dziurki w ziarnach albo poczujesz zapach stęchlizny, najlepiej ją wyrzucić.